En dan was het eindelijk zover…
Door: Lisette
Blijf op de hoogte en volg Lisette en arie
13 Februari 2009 | Costa Rica, La Garita
Na een mislukte poging vorig jaar, nu alsnog op herhaling richting Costa Rica.
Omdat we binnenkort al naar NL gaan, moest dit reisje er nog even tussendoor worden geknepen… ach wat een ellende toch allemaal..
Voordat we Costa Rica gingen bezoeken, mochten we eerst nog wat recupereren van ons tripje naar NL bij Marcel en Ellen in Botogá, alias Bogóta, alias Bogotá.
Ook 1 doffe ellende; eten, drinken, gezelligheid, heerlijk voorjaarsweer, lekker shoppen (eindelijk mooie laarzen gescoord!!) kortom; hoog tijd dat we gingen afzien in Costa Rica.
Er was wat gezonde spanning (bij mij dan toch) op t moment dat we gingen vliegen omdat we vorig jaar natuurlijk zijn terug gestuurd, maar ach, dit keer was t een eitje. We vlogen zonder al te veel gedoe (de turbulentie en het eten van Avianca niet meetellende) die kant op en gingen in 1 moeite door de douane, alwaar ons mannetje van La Garita ons al stond op te wachten. Joehoe! De vakantie kon beginnen.
Eerste 2 dagen heerlijk bij Ard en Nicolien (www.lagaritabedandbreakfast.com) vertoefd. Een aanrader om lekker bij te komen, zeker nu ze ook nog een jacuzzi in de tuin gaan zetten. Van daaruit met ons huurautootje naar Poáz gereden. Vanwege een aardbeving van zo’n 3 weken geleden konden we niet naar de waterfall gardens, die daar ook in de buurt liggen. Daar zijn ze nog op zoek naar zo’n 80 vermisten die daar tijdens de aardbeving de watervallen bezochten. Bij Poáz konden we ook niet alles bekijken omdat er veel verzakt, ingestort of anderszins onbegaanbaar was. Maar…. we hadden wel knoertveel geluk met het zicht op de krater. Die was helemaal top; kijk maar op de fotoos..
Op de terugweg nog flinke scheuren in het wegdek gezien, vast ook veroorzaakt door de aardbeving.. je kan er zo met een fiets in rijden. Apart om te zien…
Daarna door naar vulkaan Arenal. Omdat dit nog een werkende vulkaan is en daar kan je de lava zien lopen. Als je geluk hebt tenminste… en dat hadden wij niet…
In de bergachtige omgeving was het weer beduidend slechter. Mistig, regen, vochtig… hierdoor zouden we zeker geen zicht op de genoemde lava krijgen, maar we logeerden wel in een aparte ecolodge. De kolibri’s vliegen je hier om de oren. Op de lodge uitgebreid rondgeleid en we weten nu alles van het omzetten van stront in energie en warm water, het telen van eigen planten en fruit, en het leven zonder verwarming in een kille omgeving. Tja je weet nooit wanneer die kennis nog eens van pas komt.
Vanwege de kou daarom besloten na 1 dag al door te trekken.
Nog wel effe ge-canopy-ed daar.. Aan een kabelbaan hangend door het regenwoud zoeven heeft wel iets. Je kom wel onder de drek van vet en olie te zitten, maar tis wel een leuke ervaring.
Doorgereden naar de kust (die van de grote Oceaan), richting Sámara.
Onderweg natuurlijk wat gaan drinken bij een plaatselijke soda (plaatselijk restaurantje, beetje snék-achtig).
Daar was het stormachtig weer, heel veel wind, maar qua temperatuur was het lekker. De golfplaten daken van de huizen van de locale bevolking vlogen er zo vanaf, en van die hangborden met reclame erop, werden door de wind gewoon afgerukt.
Tijdens het verkennen van de omgeving daar, horen we brulapen en na even zoeken zien we ze zitten. We kijken hoopvol omhoog om te zien of we ze kunnen fotograferen, maar een dame die langsloopt zegt dat we op moeten passen omdat ze gewoon op je kop gaan pissen als ze de kans hebben. Was ook wel leuk geweest natuurlijk.
Ook nog Jaco aangedaan. Ook een kustplaats, maar de zee zijn we niet in geweest. Een bord op 't strand waarschuwt ons voor stingrays. Zijn dat niet die beesten die die crocodile dundee-achtige figuur in Australie hebben vergiftigd?? Nou, laat dan maar, het strand kan wachten tot we weer terug zijn op Curacao.
Maar we hebben daar wel lekker gehiked. Om een 90 meter hoge waterval te kunnen zien moesten we 2,5 kilometer afdalen het bos/jungle in. En dat bij een lekker hoge temperatuur, nou dat was wel effe vermoeiend. Maar zwemmen in een verlaten watertje, en het zien van de waterval maakte veel goed.
We hebben een heerlijke tijd gehad in Costa Rica. Wel relatief kort, maar ach, we hebben geen klagen natuurlijk.
Omdat we binnenkort al naar NL gaan, moest dit reisje er nog even tussendoor worden geknepen… ach wat een ellende toch allemaal..
Voordat we Costa Rica gingen bezoeken, mochten we eerst nog wat recupereren van ons tripje naar NL bij Marcel en Ellen in Botogá, alias Bogóta, alias Bogotá.
Ook 1 doffe ellende; eten, drinken, gezelligheid, heerlijk voorjaarsweer, lekker shoppen (eindelijk mooie laarzen gescoord!!) kortom; hoog tijd dat we gingen afzien in Costa Rica.
Er was wat gezonde spanning (bij mij dan toch) op t moment dat we gingen vliegen omdat we vorig jaar natuurlijk zijn terug gestuurd, maar ach, dit keer was t een eitje. We vlogen zonder al te veel gedoe (de turbulentie en het eten van Avianca niet meetellende) die kant op en gingen in 1 moeite door de douane, alwaar ons mannetje van La Garita ons al stond op te wachten. Joehoe! De vakantie kon beginnen.
Eerste 2 dagen heerlijk bij Ard en Nicolien (www.lagaritabedandbreakfast.com) vertoefd. Een aanrader om lekker bij te komen, zeker nu ze ook nog een jacuzzi in de tuin gaan zetten. Van daaruit met ons huurautootje naar Poáz gereden. Vanwege een aardbeving van zo’n 3 weken geleden konden we niet naar de waterfall gardens, die daar ook in de buurt liggen. Daar zijn ze nog op zoek naar zo’n 80 vermisten die daar tijdens de aardbeving de watervallen bezochten. Bij Poáz konden we ook niet alles bekijken omdat er veel verzakt, ingestort of anderszins onbegaanbaar was. Maar…. we hadden wel knoertveel geluk met het zicht op de krater. Die was helemaal top; kijk maar op de fotoos..
Op de terugweg nog flinke scheuren in het wegdek gezien, vast ook veroorzaakt door de aardbeving.. je kan er zo met een fiets in rijden. Apart om te zien…
Daarna door naar vulkaan Arenal. Omdat dit nog een werkende vulkaan is en daar kan je de lava zien lopen. Als je geluk hebt tenminste… en dat hadden wij niet…
In de bergachtige omgeving was het weer beduidend slechter. Mistig, regen, vochtig… hierdoor zouden we zeker geen zicht op de genoemde lava krijgen, maar we logeerden wel in een aparte ecolodge. De kolibri’s vliegen je hier om de oren. Op de lodge uitgebreid rondgeleid en we weten nu alles van het omzetten van stront in energie en warm water, het telen van eigen planten en fruit, en het leven zonder verwarming in een kille omgeving. Tja je weet nooit wanneer die kennis nog eens van pas komt.
Vanwege de kou daarom besloten na 1 dag al door te trekken.
Nog wel effe ge-canopy-ed daar.. Aan een kabelbaan hangend door het regenwoud zoeven heeft wel iets. Je kom wel onder de drek van vet en olie te zitten, maar tis wel een leuke ervaring.
Doorgereden naar de kust (die van de grote Oceaan), richting Sámara.
Onderweg natuurlijk wat gaan drinken bij een plaatselijke soda (plaatselijk restaurantje, beetje snék-achtig).
Daar was het stormachtig weer, heel veel wind, maar qua temperatuur was het lekker. De golfplaten daken van de huizen van de locale bevolking vlogen er zo vanaf, en van die hangborden met reclame erop, werden door de wind gewoon afgerukt.
Tijdens het verkennen van de omgeving daar, horen we brulapen en na even zoeken zien we ze zitten. We kijken hoopvol omhoog om te zien of we ze kunnen fotograferen, maar een dame die langsloopt zegt dat we op moeten passen omdat ze gewoon op je kop gaan pissen als ze de kans hebben. Was ook wel leuk geweest natuurlijk.
Ook nog Jaco aangedaan. Ook een kustplaats, maar de zee zijn we niet in geweest. Een bord op 't strand waarschuwt ons voor stingrays. Zijn dat niet die beesten die die crocodile dundee-achtige figuur in Australie hebben vergiftigd?? Nou, laat dan maar, het strand kan wachten tot we weer terug zijn op Curacao.
Maar we hebben daar wel lekker gehiked. Om een 90 meter hoge waterval te kunnen zien moesten we 2,5 kilometer afdalen het bos/jungle in. En dat bij een lekker hoge temperatuur, nou dat was wel effe vermoeiend. Maar zwemmen in een verlaten watertje, en het zien van de waterval maakte veel goed.
We hebben een heerlijke tijd gehad in Costa Rica. Wel relatief kort, maar ach, we hebben geen klagen natuurlijk.
-
13 Februari 2009 - 15:39
Louise:
Super leuk die avonturen van jullie!!!Blijf het leuk vinden om te lezen.
dikke knuffel -
13 Februari 2009 - 16:15
Els:
Hoi luitjes,
Deze ervaring steken jullie weer effe in the pocket bij de rest.
Wat weer een gave reis moet dit zijn geweest, fantastiach dat jullie dit allemaal mogen meemaken.
Fijn dat alles nu wel goed is gegaan!!
lieve groetjes uit het regenachtige Weebosch (ok mooi!!) -
13 Februari 2009 - 16:45
Bianca:
We zullen vast wat str sparen voor als jullie weer hier zijn! Het is best koud hoor!!! -
15 Februari 2009 - 14:41
Jan & Ans Slaats:
Hi,
Begrijp ik het goed dat jullie verblijf op Curacao langzaam ten einde loopt en jullie weer naar het koude kikkerlandje komen. Of is voor een korte vakantie? Waar gaat Arie aan de slag. Is het bij de regio Brabant Zuid oost, dan moet ik je binnenkort misschien wel screenen. Als dat maar allemaal goed gaat. Ik hoor het wel, grtzzzzzz.
Jan -
16 Februari 2009 - 20:04
Frans Strik:
Hoi Arie en Lisette,
Wat een mooie vakantiestory en fantastische plaatjes.Om echt-wel jaloers op te worden ! Zijn jullie bijna gereed voor Nederland ?
Is deze terugkeer voor een lange(ere) periode ?
Nou.....wij hopen jullie in ieder geval te ontmoeten !
Veel groeten uit het Brabantse Soerabaja.
Frans & Marijke.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
